[ย้อนกลับ]


มนต์เมืองเหนือ ( คนอ่าน 99950 คน) ( คนแสดงความเห็น 5617 คน)

ป่าเหนือเมื่อหน้าดอกไม้บาน 
ลมฝนบนฟ้าผ่าน 
ฟ้ามองดังม่านน้ำตา

น้ำฝนหล่นจากฟากฟ้า   
ขังแก่งเหมือนแอ่งน้ำตา    
ไหลตกจากผาแว่วดัง

ป่าเหนือเมื่อไปได้พบมา    
เมืองเหนือเมื่อน้ำบ่า   
และธารซ่านซ่าเคล้าดัง

น้ำไหลไปหลากมากทั้ง   
หมุนวนสายชลเหมือนดัง    
ไหลหลั่งเป็นวังน้ำวน

ริมฝั่งวังน้ำค่ำลงคงมีแสงจันทร์    
คืนหนึ่งคืนนั้นพบกันน้องเอยสองคน
เมืองเหนืออนงค์นั้นคงมีมนต์   
เป่าหัวใจเสียจนให้ใฝ่ฝัน

แอ่วเว้าเจ้าวอนชะอ้อนน้ำคำ
จนสูรย์ลอยคล้อยค่ำ
สายัณห์เย็นค่ำทุกวัน

แล้วไฉนจะให้ลืมนั้น 
แม้นใครได้ไปเที่ยวพลัน 
หลงมั่นในเมืองเหนือเอย



แสดงความเห็นเพิ่มเติม           อ่านความคิดเห็นอื่น ๆ
ความคิดเห็นโดย
รหัสผ่าน
EMAIL
ความเห็น