[ย้อนกลับ]


บทร้องเพลงธรณีร้องไห้เถา ( คนอ่าน 99992 คน) ( คนแสดงความเห็น 5618 คน)

แล้วว่าอนิจจาความรัก พึ่งประจักษ์ดั่งสายน้ำไหล
ตั้งแต่จะเชี่ยวเป็นเกลียวไป ที่ไหนเลยจะไหลคืนมา
สตรีใดในพิภพจบแดน ไม่มีใครได้แค้นเหมือนอกข้า
ด้วยใฝ่รักให้เกินพักตรา จะมีแต่เวทนาเป็นเนืองนิตย์
โอ้ว่าเสียดายตัวข้านัก เพราะเชื่อลิ้นหลงรักจึงช้ำจิต
จะออกชื่อลือทั่วไปชั่วทิศ เมื่อพลั้งคิดผิดแล้วจะโทษใคร

 

พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย




แสดงความเห็นเพิ่มเติม           อ่านความคิดเห็นอื่น ๆ
ความคิดเห็นโดย
รหัสผ่าน
EMAIL
ความเห็น