[ย้อนกลับ]


นกกางเขน บทที่ 2 [ลูกนก] ( คนอ่าน 133863 คน) ( คนแสดงความเห็น 29 คน)


บทที่ 2


ลูกนก


1. ต่อมา เมื่อได้ตกไข่ สี่ฟองแล้ว นางนกกางเขน จึงชี้ชวนให้นกตัวผู้ ดูไข่ทั้งสี่ฟองนั้น


2. นางนกพูดขึ้นว่า “มาดูอะไรนี่แน่ะ เธอเธอรู้สึกดีใจ เหมือนฉันไหมจ๊ะ  ต่อไปนี้ ฉันจะต้องอยู่กับรังนี้แล้ว จะไม่ไปไหนนานๆ กับเธออีก ฉันจะไปชั่วครู่เดียว เพื่อหาตัวหนอน จนกว่าไข่น้อยๆ ของฉันจะออกเป็นตัว” นกตัวผู้ พูดขึ้นว่า “ดีแล้วจ๊ะ เมื่อเธอออกไปหาอาหาร ฉันจะฟักไข่ ให้อุ่นเอง”


3. ทุกคราวที่นางนก ออกไปจากรัง นกตัวผู้ก็เข้าไป ฟักไข่แทน และร้องเพลงเพราะๆ เสมอ แสดงว่า มีความปลื้มใจ และผาสุกมาก นางนกก็ปลื้มใจด้วย เช่นกัน ตกเวลากลางคืน นกทั้งสองตัวนี้ ก็เข้ารัง ช่วยกันกกไข่เหล่านั้น ให้ได้รับความอบอุ่น


4. อีกราวสองสัปดาห์ นกเล็กๆ สี่ตัว ก็ออก มาจากไข่ ทั้งสี่ฟองนั้น นางนกกางปีกของมันออก ป้องกันความหนาว ให้ลูกน้อง ครั้นแล้วนางนก จึงคาบเปลือกไข่ ทิ้งออกไปเสียจากรัง


5. แม่นกกกลูกน้อย ไว้ให้อบอุ่น ใต้ปีกของมันเป็นนิจ ต่อมาอีกราวสองสัปดาห์ ลูกน้อยทั้งสี่ก็มีขนอุย งอกขึ้นเต็มตัว นางนกจึงกางปีก อวดลูกน้อย แก่นกตัวผู้ นกตัวผู้ ก็รู้สึกยินดีมาก และกล่าวกับแม่นกว่า “ต่อไป เธอและฉัน จะต้องช่วยกัน สอนให้ลูกรัก ของเราบิน ฉันรู้สึกว่าในเวลานั้นแหละ มันคงจะสนุกสนาน กันมาก เราต้องช่วยกัน หาตัวหนอน มาเลี้ยงมันไปก่อนนะเธอ จนกว่าลูกของเรา จะบินได้”


6. ต่อมาอีกไม่นาน ลูกนกก็เริ่มต้น รู้สึกหิว มันจึงพากันร้อง และอ้าปาก เพื่อให้พ่อนกและแม่นกรู้ว่า มันต้องการเหยื่อแล้ว พ่อนกบินออกไป หาตัวหนอน ตามต้นไม้ แล้วรีบกลับมาป้อนลูกเล็กๆ ของมัน และป้อนแม่นกด้วย เพราะขณะนี้ แม่นกมัวเป็นห่วงลูก จนกระทั่ง ไม่มีเวลาบิน ออกไปหากิน ฉะนั้น พ่อนกจึงต้องมีงานเพิ่มขึ้นอีกมาก


7. พอค่ำ พ่อนกรู้สึก เหน็ดเหนื่อย เมื่อยล้ามาก ก็เอาหัวซุกไว้ใต้ปีก หลับลงข้างๆ แม่นก ทุกเช้า นกดุเหว่า ซึ่งอยู่ข้างเคียงกันนั้น ส่งเสียงร้องปลุกขึ้นว่า “จงตื่นเถิด นกกางเขนน้อยๆ สายแล้วนะจ๊ะ” เมื่อนกกางเขนเหล่านั้น ตื่นขึ้นแล้ว ลูกนกเล็กๆ ก็ร้อง และยื่นคอสลอน ขอเหยื่อกินอีก


8. คราวหนึ่ง พ่อนกพูดกับแม่นกว่า “เธอไม่ไปช่วยฉัน หาหนอนมา ให้ลูกกินมื้อเช้าบ้างหรือจ๊ะ” นางนกตอบว่า “ไม่ไปละจ้ะ ฉันยังรู้สึก อ่อนเพลียอยู่ ขอผัดสักสองสามวัน แล้วฉันจึงจะไป กับเธอได้” ดังนั้นพ่อนก จึงจำต้องไปหาตัวหนอนแต่ลำพัง


9. ครั้นแม่นก มีร่างกายแข็งแรงขึ้น รู้สึกว่า จะแบ่งภาระ ในเรื่องไปหาเหยื่อ จากพ่อนกได้แล้ว ก็มอบให้พ่อนก กกลูกเล็กๆ แล้วบินออกไป หาอาหารมาเลี้ยงลูก แทนพ่อนกบ้าง วันหนึ่ง เมื่อนางนก ออกไปหาตัวหนอน เช่นเคยนั้น นางนกได้พบ นกสีชมพูเข้าตัวหนึ่ง นกสีชมพูแนะนางนก ไม่ให้บิน ไปหาเหยื่อไกลๆ เพราะพวกเด็ก ๆ ในบ้าน นำอาหารหลายอย่างมาเลี้ยงนก ที่อยู่ในสวนเสมอ


10. แม่นกจึงรีบบิน กลับไปรัง เรียกพ่อนกออกมา บอกว่า “ฉันพบที่ ซึ่งเราจะหา


เหยื่อได้ง่ายๆ แล้ว นางนกสีชมพู บอกฉันว่า เด็กในบ้าน นำเหยื่อมาเลี้ยงนกต่างๆ ในสวนนี้เสมอ และสวนก็อยู่ใกล้ๆ แค่นี้เอง เราอาจปล่อยลูกๆ ไว้โดยลำพัง แล้วไปดูทีหรือ ว่าจะมีเหยื่ออะไรมาเผื่อลูกได้บ้าง” พ่อนกบอกว่า “ดีจริง ฉันเห็นด้วย ฉันจะตามไป เดี๋ยวนี้แหละ” แล้วก็บินตามแม่นกไป






คำถาม


บทที่ 2



  • ขึ้นต้นบทนี้ กล่าวถึงนกกางเขนตัวไหน ว่ากะไร

  • นางนกกางเขนกกไข่ อยู่ประมาณ กี่วัน ลูกนกจึงออกจากไข่

  • เมื่อลูกนกยังไปหากินไม่ได้ มันได้อาหารมาจากไหน

  • นกสีชมพูแนะนำนางนกกางเขนว่ากะไร

  • ความตอนท้ายบทนี้ว่ากะไร



แสดงความเห็นเพิ่มเติม           อ่านความคิดเห็นอื่น ๆ