[ย้อนกลับ]


นกกางเขน บทที่ 7 [หัดบิน] ( คนอ่าน 139391 คน) ( คนแสดงความเห็น 12 คน)


บทที่ 7


หัดบิน


1. พอรุ่งขึ้น เวลาเช้าตรู่ แม่นกก็ปลุกลูกๆ ให้ลุกขึ้น มันเรียกลูกของมันว่า “ตื่นเถิดลูกรัก วันนี้พ่อและแม่ จะพาหนู ไปดูโลกภายนอก หนูต้องไซ้ขน ให้สะอาดหมดจด เราจะได้รู้สึกภูมิใจ”


2. ขณะที่พวกลูกๆ กำลังเตรียมตัว กันอยู่นั้น พ่อนกและแม่นกทั้งสอง ก็บินไปหาหนอนมาให้ และเมื่อลูกทุกตัว ได้อาหารแล้ว พ่อนกและแม่นกก็บินไปรอ ที่หน้าต่างตามเคย


3. ครั้งสักครู่ใหญ่ ๆ พ่อและแม่นก ก็บินกลับมา พ่อนกจึงถามขึ้นว่า “เตรียมตัวกันพร้อมแล้วหรือ”


“จ้ะ พร้อมแล้ว” ลูกๆ ตอบ


แม่นกพูดว่า “เอ้า ขึ้นมาเกาะบนปากรังซิ”


นิ่ม และ น้อย ขึ้นมาได้อย่างรวดเร็ว แต่ นิด และ หน่อย ยังเชื่องช้าอยู่ เพราะค่อนข้างจะขลาด


4. พ่อนกพูดว่า “เอ้า” นิ่ม กางปีกของหนูออก แล้วกระพือปีก ไปมาอย่างนี้ จงพยายามทำให้เหมือนอย่าง ที่พ่อทำให้ดู คอยดูนะ” และนิ่มก็ทำตามสอน


5. “ดีมาก” พ่อนกร้องขึ้น “จงค่อยๆ ตามพ่อ มาที่กำแพง และตามไปยังต้นไม้ ซึ่งอยู่ใกล้ๆ นี้ ครั้งแรก หนูจะต้องหัดกระโดด จากกิ่งหนึ่งไปยังอีกกิ่งหนึ่งก่อน เหมือนอย่างที่พ่อ ทำให้ดู เวลานี้ พักเสียสักครู่ก่อน แล้วพ่อหนูเห็นพ่อบิน จงกางปีกของหนูออกนะ แล้วพยายามทำให้เหมือนพ่อ อย่างที่สุดเทียว”


6. นิ่มทำตาม ที่พ่อบอกทุกอย่าง แล้วในไม่ช้า ก็บินลงไป ถึงพื้นดินได้ โดยปลอดภัย


พ่อ นกร้องบอก “ทำได้ดีมาก เวลานี้ ยืนเฉยๆ อยู่ที่นี่ก่อนนะ”


ครั้นแล้ว พ่อนกก็กลับมา เรียกนิด ให้ทำอย่างเดียวกับนิ่ม นิดค่อนข้างกลัว ทำให้พ่อนกรู้สึกรำคาญใจมาก


7. “ทำไมจึงได้ขี้ขลาด อย่างนี้นะ” พ่อนก พูด “หนูอยากจะอยู่ แต่ในรังตัวเดียว แล้วอดตาย อย่างนั้นหรือ ขึ้นมาและลองทำเดี๋ยวนี้ทันที”


นิดผู้น่าสงสาร ค่อยๆ กระโดด ไปบนกำแพงแล้วกระโดดไป ตามกิ่งไม้ แต่ยังหวั่นใจ ด้วยไม่เชื่อตัว ว่าจะบินได้


8. นิดยืนกระพือปีก และให้พ่อทำให้ดูเป็นตัวอย่าง ถึงสองครั้ง แต่กระนั้น มันก็ยังไม่ทำตาม ในที่สุด เมื่อพ่อนก เห็นนิดกางปีกออก จึงบินไปข้างหลัง แล้วก็ผลักนิด ลงไปจากกิ่งไม้


ไม่ช้า นิดก็ลงมา ถึงพื้นดินได้ โดยปลอดภัย นิ่มก็กระโดดเข้ามาหา


9. แม่นกก็สอนให้หน่อย และน้อยหัดบิน ขณะที่พ่อนกกำลังระวังนิ่มและนิด อยู่ข้างล่าง ไม่ช้าหน่อยและน้อย ก็หัดบินได้ แล้วบินลงมายังพื้นดิน


10. ลูกนกเหล่านี้ ต่างพอใจในพื้นที่ อันกว้างใหญ่ยิ่งนัก มันพากันยืนนิ่ง อยู่สักครู่หนึ่ง แล้วหันไปมองดู รอบๆ ข้าง


หน่อยร้องขึ้นว่า “โลกนี้ ช่างน่าอยู่แท้ๆ หนูไม่คิดว่า มันจะใหญ่โตอย่างนี้เลย”


11.ในไม่ช้า ลูกนกเหล่านั้น ต่างก็มุ่งหางานทำ คือ กระโดดไปเที่ยวหาหนอนและแมลงกิน น้อยจับหนอนได้ตัวหนึ่ง จึงได้นำไปวางไว้ที่ตีนของแม่ พลางพูดว่า “แม่จ๋า โปรดรับของตอบแทน เล็กน้อยนี้ ด้วยซีจ๊ะ”


12. แม่นกกางเขน รู้สึกพอใจมาก ในการกระทำ อันน่าชม และช่างคิดของน้อย จึงกินหนอนตัวนั้น เพื่อให้ลูกน้อยพอใจ แล้วพูดว่า “ขอบใจมาก ลูกรักของแม่ โลกนี้ จะมีความสุขสบาย สักเพียงไหน ถ้าเราพยายาม ที่จะทำตนให้เป็นที่รักของผู้อื่น เหมือนอย่างที่น้อยได้กระทำต่อแม่เช่นนี้”






คำถาม


บทที่ 7



  • บทนี้เริ่มต้นว่ากะไร

  • พ่อนกสอนลูกให้บิน ขั้นต้นให้ทำอย่างไร ต่อไปทำอย่างไร ขั้นที่สุดทำ

  • อย่างไร

  • พ่อนกสอนลูกตัวไหน แม่นกสอนใครบ้าง

  • เมื่อน้อยจับหนอนได้ครั้งแรก มันนำไปให้ใคร และพูดว่ากะไร

  • ในตอนท้ายบทนี้ กล่าวถึงแม่นกว่ากะไรบ้าง



แสดงความเห็นเพิ่มเติม           อ่านความคิดเห็นอื่น ๆ