[ย้อนกลับ]


ศิลปอยุธยา ( คนอ่าน 5526 คน) ( คนแสดงความเห็น 29 คน)

 

ศิลปอยุธยา

อยุธยาปูนป่าช้า
สรวงสวรรค์
บัวเฟื่อทิพย์กนกวัลย์
ร่วงฟ้า
มาเปื่อยป่นอาถรรพ์
แหลกล่ม
เหลวถ่อยทุกเส้นหญ้า
บ่าน้ำตาสยาม
โอ้อยุธยาเมืองแก้ว
ล่มแล้วมอดไหม้มไหศวรรย์
ปราสาทราชวังพลัน
ปานป่าช้าจิตกาธาร ฯ
พระศรีสรรเพชญ์ล้ม
จมไฟนรกร้ายแรงผลาญ
สถูปกู่แก้วโบสถ์วิหาร
ราชฐานล่มจมดินทราย ฯ
เสียงกระดูกทกล้าหาญ
มูลเถ้าถ่านยังร่ำไห้
แร้งกาหมามากมาย
ทลายกินซ้ำช้ำวิญญาณ ฯ
อโหอดีตวรมหาราช
กระทืบบาทสี่ทิศสะท้าน
แสนพลช้างม้าหาญ
ร่านศึกกึกก้องไปจบ ฯ
ฤาเห็นใดในดิน
ฤายินใดใดในภพ
จักรพาลปานจะพลบ
จบทิศมิดมืดกัลป์ ฯ
ตรีบูรแก้วปราการ
ปูชนียสถานท้าฟ้าฝัน
เฟื่องทิพย์กนกเครือวัลย์
หวั่นหวั่นไหวใจจักขาด ฯ
อยุธยาแล้วอดทหาญ
เลือดท่วมบ้านเมืองอเนจอนาถ
ศรีสรรเพชญ์รามาวาส
มหาธาตุราชบูรณะละลาย ฯ
พระปฏิมากรใหญ่
โบสถ์วิหารชัยไฟไหม้หาย
อิฐปูนปานพูดได้
ทุกเม็ดทรายเจ็บแสบนาน ฯ
เสียแรงชื่ออยุธยา
มาเกลี้ยงทแกล้วกล้าไกรหาญ
ชอกช้ำแก่วิญญาณ
ท่านบรรพบุรุษสุดกาลไกล ฯ
เจ็ดโคตรฆ่าเลือดล้าง
กระดูกช้างม้าทหารไทย
ฤาสุดสิ้นเสียใจ
ที่ไร้มนุษยธรรมระยำจริง ฯ
ศิลปกรรมอันล้ำค่า
ดิรัจฉานบ้ามาทลายทิ้ง
บัญชรชั้นฐานสิงห์
สรรพสิ่งสมบัติชาติวินาศ ฯ
ปรางค์ทองเจดีย์ชัย
สุบรรณใหญ่ยุดนาคราช
กนกแก้วเครือวัลย์มาศ
หยาดฟ้าทำจำหลักทิพย์ ฯ
ร้อยรสสุคันธมาลย์
บุหงาสวรรค์หวานทั้งทิศสิบ
สระแก้วสวนหลวงลิบ
ลับแล้งหมดอดสูนัก ฯ
หวั่นถวิลแต่ศิลปะ
อารยะธรรมซึ่งสูงศักดิ์
แหลกแล้วอาณาจักร
จากปู่ไทยเสียดายจริง ฯ
โอ้อยุธยามหาสถาน
ภิณทนาการลงเกลื่อนกลิ้ง
แร้งกาหมาแทะทิ้ง
นิ่งเฉยสิ้นทิ้งดินไตร ฯ
เสียงซากอิฐปูนสะอื้น
วังเวงพื้นกรุงไทยไหว
ทุกผงทรายธุลีไป
ทุกสมัยเสมอเพ้อเจรจา ฯ
แสบใจไทยทั้งชาติ
วินาศขุกเข็ญทุกเส้นหญ้า
เลือดท่วมเท้าช้างม้า
เป็นป่าช้าทั่วชั่วนิรันดร์ ฯ
เทพไท้จัตุโลกบาล
ทุกวิมานมิ่งไม้ไอศวรรย์
ชลเนตรพรั่งลงพลัน
สั่นดินฟ้าโศกาลัย ฯ
กัมปนาทเจตภูตกล้า
แสนพลม้าช้างน้อยใหญ่
ประโคมฆ้องกลองชัย
โห่อึงหวั่นไหวธรณี ฯ
วังเวงวิเวกเอกภพ
จบเวิ้งน้ำฟ้าปัฐวี
เจ็บแสบสิ้นสมประดี
ทุกธุลีทรายนั้นนิรันดร์เอย ฯ



อ่านความคิดเห็นอื่น ๆ