[ย้อนกลับ]


สุโขทัย ( คนอ่าน 5583 คน) ( คนแสดงความเห็น 39 คน)

โอ้สุโขทัยเมืองแก้ว
  ล่มแล้วรกร้างมไหศวรรย์
ปูนป่าชัฎช้าอรัญ
ญิกนั้นเวทนาโศกาลัย ฯ
น้ำค้างตกต้องอัฎฐารส
ระทดถึงฟ้าน้ำตาไหล
เหลือแต่ซากหล้าปราชัย
จะหวาดไหวทุกวิญญาณ ฯ
ช้างล้อมล่มล้มจมดิน
วิบัติสิ้นทุดเม็ดทรายสะท้อน
พระเชตุพนก็แหลกลาญ
มหาวิหารวินาศอนาถใจ ฯ
ธุลีทรายนี้พระร่วงเจ้า
อยู่เกล้าเหยียบรอยบาทไว้
ปู่ญ่ามากราบไหว้
เมืองกว้างช้างหลายศักดิ์สิทธิ์ ฯ
สี่อิริยาบถพระเจ้า
เหลือถ่านเถ้าท้าทศทิศ
มณฑปแก้วนฤมิต
วิปริตเปื่อยจมถมทรายดิน ฯ
แล้งข้าวแล้วในนา
ขอดปลาในน้ำไร้สิ้น
ขาดเสียงพาทย์เสียงพิณ
รินอัสสุชลปนดินดาน ฯ
แร้งกาหมารุมกิน
ถิ่นพระร่วงเจ้าสะเทือนสะท้าน
ใจเมืองย่อยยับอับประมาณ
อวสานสูญตระกูลไทย ฯ
ศรีชุมจะชุ่มชลเนตร
สังเวชอัจนะจะตรัสไฉน
ดิรัจฉานรื้อทลายไป
เจ็บขั้วหัวใจจักวาย ฯ
พระพายหลวงก็ล่วงลับ
กลางกัปป์กัลป์อันเหลวสลาย
บ่อพระสยมจมดินทราย
แล้งหายหอมกระแจะจันทน์ ฯ
พระศรีรัตนมหาธาตุ
อนาถนักปานสุสานสวรรค์
มหาวิหารทิพย์กนกวัลย์
วิเวกขวัญลิบลิ่มปลิวไป ฯ
เวียงวังรัตนปราสาท
เป็นอากาศธาตุหวาดไหว
ทิ้งเงาณลายสือไทย
จารึกไว้วังเวงจริง ฯ
พ่อขุนศรีอินทราทิตย์
กับมิตรขุนผาเมืองมิ่ง
ร่วมใจร่วมพลังชิง-
ชัยอิสรภาพปราบมาร ฯ
เลือดอาบเท้าช้างม้า
ท่วยทแกล้วกล้าไกรหาญ
ขับสรรพภัยพ้นพาล
สุขศานติไพร่ฟ้าข้าไท ฯ
ตราบชั่วพ่อขุนราม-
คำแหงมหาราชเป็นใหญ่
สร้างศรีสัชชนาลัย
สุโขทัยพวยพุ่งรุ่งเรือง ฯ
ในน้ำมากมีปลา
ในนามีข้าวฟูเฟื่อง
กระดิ่งมหัศจรรย์ขวัญเมือง
เลื่องลือทั่วช้าฟ้าดิน ฯ
บัดนี้ตรีบูรก็สูญหาย
ไร้ป่าหมากป่าพลูสิ้น
ฟ้องพ่อขุนรามฤายิน
ถวิลหวาดไหวในวิญญาณ ฯ
เกลี้ยงเจาถ้วยโถโอชาม
สยามเป็นป่าช้ามหาสถาน
แล้งท่วยทรงศีลโอยทาน
ดงตาลแตกดับกับดิน ฯ
ตระพังแก้วตระพังทอง
หม่นหมองขอดน้ำใจสิ้น
ปู่ครูปู้เจ้าศิขรินทร์
มายลยินจะร่ำรำพัน ฯ
เสื้อเมืองทรงเมืองพระขพุงผี
เทวดาสุดปัฐวีสรวงสวรรค์
จะสมเพชเวทนาจาบัลย์
ไป่รู้คืนวันวางวาย ฯ
ไร้พระพุทธรูปทอง
หม่นหมองใจเมืองกิเลสไหม้
วรสารีริดาตุขจาย
เสด็จหายลับสถานวิมานทอง ฯ
ใครใคร่ค้าโศกค้า
ไพร่ฟ้าหน้าใสไหม้หมอง
เตียมแต่นี้น้ำตานอง
ตวงเต็มบ้านทุกมุมเมือง ฯ
กระทั่งมหาอสนีบาต
จะฟาดฟ้าไหม้ไฟเหลือง
ลบสุโขทัยอันรุ่งเรือง
จบเรื่องอนิจจํทั้งนั้นเอย ฯ



อ่านความคิดเห็นอื่น ๆ