[ย้อนกลับ]


พี่เลี้ยงกับหมาป่า ( คนอ่าน 11384 คน) ( คนแสดงความเห็น 43 คน)

  หมาป่าตัวหนึ่งเดินซัดเซพเนจรเข้ามาหาอาหารกิน
ในหมู่บ้าน ขณะเดินผ่านบ้านหลังหนึ่ง เจ้าหมาป่าก็
ได้ยินเสียงเด็กร้อง ตามมาด้วยเสียงพูดขึ้นว่า
“เงียบเสียทีเถอะ ถ้าไม่หยุดร้อง เดี๋ยวจะโยนออกไป
ให้หมาป่ากินนะ !”

 
หมาป่าได้ยินดังนั้น จึงเฝ้ารออยู่หน้าบ้าน หวังว่าจะ
ได้กินให้อร่อย จนเวลาผ่านไปนาน ก็ยังไม่มีอะไรเกิดขึ้น
มันจึงเดินกลับไปด้วยความผิดหวัง

  จนกระทั่งผ่านมาอีกวัน หมาป่าได้ยินเสียงพูดขึ้นมาว่า
“หลับเสียทีนะคนดี ถ้าเผื่อว่าเจ้าหมาป่าเดินผ่านมาอีก
ฉันจะไล่ตีมันให้เผ่นไปไกลๆ เลย” หมาป่าได้ยินดังที่ว่า
ก็รีบวิ่งหนีไป พร้อมกับคิดอยู่ในใจ ว่า “ข้าไม่เข้าใจเลยว่า
พวกมนุษย์นี่เป็นเช่นไรกันแน่ เพราะถ้าเขาพูดอย่างหนึ่ง
ก็หมายถึงอีกอย่างหนึ่ง ไม่สามารถจะเอาแน่เอานอนอะไร
ได้เลย สักนิดเดียว

คติสอนใจ

คำพูดที่กล่าวออกมาด้วยความโมโหนั้นเป็นเพียงอารมณ์ชั่วครู่
ไม่ได้แน่นอนเป็นจริงตามที่กล่าวเลยแม้แต่น้อย




อ่านความคิดเห็นอื่น ๆ